Bazen ailemin beni hâlâ yıllar önceki halim gibi gördüğünü düşünüyorum. Sanki değiştiğimi fark etmiyorlar. Benim düşüncelerim değişmiş, hayatla ilgili bakışım değişmiş ama onların kafasındaki kişi aynı kalmış gibi. O yüzden bazı konuşmalar hep aynı yerde tıkanıyor.

Son zamanlarda ailemle konuşurken garip bir mesafe hissediyorum. Aynı evde yaşıyoruz ama bazen herkes kendi hayatını yaşıyormuş gibi geliyor. Bir şey anlatıyorum ama çoğu zaman tam olarak anlaşılmadığımı hissediyorum. Onlar başka bir şey duyuyor gibi oluyor. O yüzden bazen konuyu uzatmadan kapatıyor...